GÜNÜMÜZ SORUNU
Yukarı
GÜNÜMÜZ  SORUNU
GÜLSÜM TEKİN

GÜNÜMÜZ SORUNU

Bu içerik 263 kez okundu.

Gökyüzü   hala  mavi, kuşlar  uçuyor,  güneş  bizi  ısıtmaya   devam  ediyor  ve  halen  nefes  almaktayız. Dünya  dönmekten  yorulmadı  ve  bizim   için  dönmeye  devam  ediyor. Peki  bu  yaşanılısı  dünyayı  somut  olarak  görünmeyen  virüs  yok  edebilir  mi  gerçekten? Görünmeyen  bir  şey  bizi  ansızın hayattan  koparabilir mi? Elbette  bu  hastalığa  teslim  olmayacağız  ve  sonuna  karşı  direnç  göstereceğiz. Neden mi ? Aslında  milyonlarca  sebep  verilebilir  ama gerek  yok  çünkü  gökyüzü  hala  mavi  ve mavi  olduğu sürece  bu  güzelim  hayatı  yaşamalıyız. Bu  ölümcül  yolculuğa  yenik  düşmemeliyiz çünkü  bu  sefer  gerçekten  bizim  elimizde. Savaşıp  galibiyeti  biz  kapmalıyız. Covid 19 hastalığı henüz  yeni  yeni  Çin’de  belirirken bizler  burada  panik  olduk. Ve  sanki  her  an yakalanacakmış   gibi kendimizi  izole edip önlemlerimizi aldık.Evet henüz Çin’de yeni  yeni  belirirken  bizler  ne marketlerde ürün bıraktık ne de düzgün bir şekilde bunu aşmayı düşündük.Sadece korku doldu içimize,ölümü nefesimizde hissettik ve nefes almaktan korkar olduk.Ölümü iliklerimize kadar hissettik diyebiliriz.Sevdiklerimizi kaybetmekten korktuk ve en önemlisi kendimiz için endişelendik.Peki ya şimdi ne oldu?Şimdi neden bu kadar rahatız?Covid-19 artık Çin’de değil de nefes aldığımız her yerde iken nasıl bu kadar rahat olabiliyoruz?Sevdiklerimiz için aylarca evde otururken neden şimdi onları hiçe sayıyoruz?Mantıklı bir açıklaması var mı gerçekten?Şahsen ben düşünüyorum ama mantıken bir cevap bulamıyorum.Ne yaptık biliyor musunuz?Düğünlerimize devam ettik,cenazelere gittik,misafirleri hem davet ettik hem de davet edildik,o koca  alışveriş merkezlerini terk etmedik ve en önemlisi bencilce davrandık.Biz o maskeleri takmaktan aciz isek hayat da bizi küçük bir virüs ile öldürecek kadar acımasız.Anlayacağınız  şu ki ölüm ,acı en uzağımızda iken bizler onu seve seve en yakınımıza çekmek için her şeyi yaptık ve başardık.Ve şuanda da süt dökmüş kediye benzemekteyiz.Ölüm ile bu kadar dipdibe iken halen hiç ölmeyecekmiş gibi  aşırı rahat olmamız çok ilginç ve diğer ilginç yanı da sanki bu hatalık son bulmuş gibi davranmamız.Eğitim son buldu,ekonomi çöktü,hayat şartları zor iken daha da zorlaştı ve biz bunu sineye çekerek maskeyi takmayacak  kadar hafif buluyoruz.Maskeyi ağız ve burun dışında her yerimize takmamız hayret verici açıkçası.Ve diğer hayret verici şey ise virüsten korunmak için taktığımız o maskeleri işimiz bitince çöp dışında her yere atmamız.Resmen virüs üretiyoruz.Çok çelişkili hareketlerde bulunuyoruz.Kolonyayı su gibi kullanırken yere tükürmeyi de ihmal etmiyoruz,yapmayalım.Diyelim ki kendinizi geçtiniz,hadi çok bencil olduğunuzu varsayalım ve ailemizi de geçtiğimizi de düşünelim,peki ya bu virüsün merkezinde olan sağlık  çalışanlarını nasıl geçiyoruz?Gerçekten bu kadar mı düşüncesiz,bu kadar mı vicdansızız?O sağlıkçıların ailesi,yakınları var ve bizim duyarsızlığımız sonucunda onlar ailelerinden mahrum kalıyor.Aslında yapılacaklar çok basit:Gerekmedikçe evden çıkmayacağız,çıkarken eldiven ve maskeleri ihmal etmeyeceğiz çünkü onlar  giydiğimiz elbiselerin bir parçası,ellerimizi sürekli yıkayıp dezenfektanı eksik etmeyeceğiz.Ve bazlarımıza çok üzülüyorum sırf ceza yemesinler diye maske takanlar…Gerçekten hayatınız bu denli ucuz mu?Aldığımız nefes mi önemli yoksa kesilecek ceza mı?Gerçekten canımız mı önemli yoksa mal mı?Hemen hemen hepimiz geçirmişizdir,geçirmemişsek bile yakınlarımız geçirmiştir.Bu berbat bir his olsa gerek.Haftalarca bizlerden uzak oluşları ve onlara dokunamamamız  oldukça kötü!Hastalığa yakalandıkları zaman elimizden kayıp gideceklerini düşünürüz çünkü bu birden olur ve onlardan birden ayrılırız.Bu durumu yaşamamak için güçlü durup empati kuracak bir şekilde birbirimize destek verelim.Kendimizi,sevdiklerimizi,bitkiler,hayvanları her şeyi koruyalım.Sarıp sarmalayalım her şeyi çünkü bu dünya bizim,bu evren bizim,bize ait!Vücudumuza ve dünyamıza  iyi bakalım.

Sende Yorumla...